مدتها پیش یکی از جنگجویان بزرگ با موقعیتی روبرو شد که باید تصمیمی می گرفت
تا موفقیت او را در جبهه ی نبرد تضمین کند.
او می خواست سربازانش را به جنگ دشمنی قدرتمند گسیل دارد که شمار سربازانش
به مراتب از سربازان او بیشتر بود.
او سربازان را سوار بر قایق به سرزمین خصم برد. سربازان از قایقها پیاده شدند.
و آنگاه دستور داد که کشتیها را آتش زدند.این رهبر خطاب به سربازانش گفت:
(( کشتیها را می بینید که در آتش می سوزند. ما راهی جز پیروزی نداریم،انتخاب دیگری نداریم.
یا پیروز از میدان به در می آئیم یا هلاک می شویم.) آنها پیروز شدند!!
برداشت شخصی:
*هر کس که طالب پیروزی است باید کشتیها و پلهای پشت سرش را درآتش بسوزاند و
راههای عقب نشینی را بر خود ببندد.*
اینگونه است که می توان ذهن را در شرایط اشتیاق سوزان برای پیروزی قرار داد
و این شرط لازم موفقیت است.
باید توجه داشت که مشتاق هدف بودن ، با ذهنیتی وسواس گونه و آنگاه برنامه ریزی
دقیق و تدارک راههای رسیدن به هدف و در کنار همه اینها مداومت در پایداری در
برابر شدایدو مشکلات اسباب غنا می گردد.
گاهی خودمون هم خبر نداریم که چقدر در راه رسیدن به اهدافمان مسمم و جدی هستیم ولی گاهی واقعا ما به سمت هدف درست پیش می ریم و فقط گاهی کافی به خودمون ایمان داشته باشیم.
مرسی از نظرت ریحانه جان منم با نظرت موافقم مخصوصا" با جمله اخرت ایمان به خودمون وهدفمون در این صورت که میتونیم بدون شک و تردید نسبت به هدف انتخابی به پله های موفقیت در راستای هدفمان برسیم.
*Thank you*
سلام
البته نباید جانب احتیاط را هم فراموش کرد
موفق باشید